هوش هیجانی (EQ) شامل توانایی شناخت، درک، مدیریت احساسات خود و همدلی با دیگران است. تحقیق معروف دانیل گلمن نشان داد افرادی با EQ بالا در شغل، روابط و سلامت روان موفقتر از افرادی با IQ بالا اما EQ پایین هستند.
اولین قدم در پرورش هوش هیجانی، نامگذاری احساسات است. وقتی کودک ناراحت است، به جای «گریه نکن» بگویید «میبینم که ناراحتی. این احساس چه اسمی دارد؟» این جمله ساده به کودک میآموزد احساساتش واقعی و پذیرفتنی هستند.
در نورهستی از روش «چراغ راهنما» استفاده میکنیم: قرمز (متوقف شو)، زرد (فکر کن)، سبز (عمل کن). این ابزار ساده به کودکان کمک میکند در لحظات احساسی پرشدت، قبل از واکنش، مکث کنند.
برای تمرین در خانه: هنگام تماشای کارتون، بپرسید «فکر میکنی این شخصیت الان چه حسی دارد؟» این سوال ساده مهارت همدلی و بازشناسی احساسات را در کودک به شکل لذتبخشی تقویت میکند.